E-İşletme Nedir?

Ülkeler arası ekonomik ve siyasal ilişkilerin değişerek soğuk savaş koşullarının etkisinin kaybolmasıyla başlangıçta akademik amaçlı kullanıma açılan İnternet daha sonraları ekonomik potansiyeli fark edilerek E-işletme kullanımına açılmış ve anonim bir niteliğe bürünmüştür.

İnternet bugünkü hâliyle herhangi bir kuruma bağlı olmayan, herhangi bir yasayla denetlenmeyen ve düzenlenmeyen, kişi ve kurumların istedikleri anda bağlana bilecekleri bir ağ yönetim sistemine dönüşmüştür. Ticari potansiyelinin oldukça yüksek olduğunun anlaşılmasıyla yeni bir iletişim ve dağıtım kanalı olmasının yanında büyük bir medya mecrası işlevi görmektedir.

Bu yapı kendine özgü işleyiş özellikleri ile iş ve işletme uygulamalarına kökte etki ederek geleneksel anlayış ve yöntemleri derinden etkilemiştir. İşletmelerin farklı pazarlara çok hızlı bir şekilde ulaşabilmeleri, iletişimin oldukça ucuzlaması ve farklı iletişim uygulamalarına olanak sağlaması, tüketicilerle daha yakın ve uzun süreli ilişkiler kurulmasını sağlaması şeklinde faydaları beraberinde getirmiştir. Uygulamaların önemli bir kısmı elektronik şekle dönüşmüştür. Elektronik işletmelerin gelişimi, ileri iletişim teknolojileri alanındaki gelişmelere paralellik göstermektedir (Kırcova, 2008:6,7).

Yeni Kavramların Ortaya Çıkışı

İnternet, web ve ilişkili teknolojiler şimdiye kadar bilmediğimiz çok sayıda yeni kavram ve kelimenin ortaya çıkmasına yol açmıştır. Teknolojinin kullanımındaki değişkenlik ve yeniliklerin hızı çok sayıda yeni kavramın çoklu tanıma sahip olması anlamını da taşımaktadır. Bu durum dolayısıyla kavramların tanımlanmasında ve açıklanmasında bir karmaşıklık oluşturmaktadır.

Örnek olarak Dijital Pazarlama, ‘rakiplerden daha iyi şekilde müşteri ihtiyaçlarının karşılanması ve ötesine çıkılması yoluyla şirket amaçlarını başarmak ve pazar kanallarını şekillendiren dijital teknolojilere yönelik uygulamalar’ olarak tanımlanabilmektedir.

Web ve İnternet klasik medya ve pazarlama uygulamalarının ötesinde işletmelere pazarlama faaliyetlerinde farklı alanlar oluşturmaktadır. Böylesi gelişen iş çevresinin belirgin özelliği çoklu iletişime olanak sağlayan kapasiteye sahip olmasıdır. Bu yeni iletişim modelinin gelişmesinin bir sonucu olarak tüketicinin rolü ve etkileşimli dijital teknolojilerin önemi giderek artmaktadır.

Ancak dijital teknolojilerin kullanımını kapsayan işletme faaliyetlerine yönelik unsurların ve faaliyetlerin nasıl ifade edileceğine yönelik tartışmalar söz konusudur.

E-işletme

E-işletme, çeşitli ürünlerin satıldığı özel tasarlanmış web sitelerine (e-dükkan, e-mağaza, e-firma, e-şirket) adı verilmektedir. E-işletmeler, sahip oldukları İnternet ana sayfalarının mağaza vitrini gibi düşünülerek müşterinin ilgisini çekecek içeriğe göre tasarlanmaktadır. İnternet üzerinden gerçekleştirilen alışverişlerde, kişisel beğeniler ön planda tutulmaktadır.

Ürünlere ilişkin görseller, fiyat, ürün özellikleri, teslimat koşulları, ödeme biçimleri, satış koşulları gibi konularda müşteriler bilgilendirilmektedir. Elektronik işletmeler gerçek hayatta alıcı-satıcı ilişkisinin benzerini elektronik uygulamalar temelinde oluşturmaktadır (Özbay ve Akyazı, 2004:5).

E-ticaret, e-iş ve e-işletme kavramları çok karıştırılan kavramlar arasında yer almaktadır. E-ticaret ve e-iş arasındaki temel fark, elektronik ticaret organizasyonlar, müşteriler ya da bileşenler arasındaki etkileşimleri, e-iş bir organizasyonun içsel işlemlerini de kapsayan geniş bir kavram olmasıdır. Farklı bir bakış açısıyla e-iş, organizasyonun bilgi alıp vermesini olanaklı hâle getiren elektronik iletişim ağlarının kullanılmasıdır (van Slyke ve Bélanger, 2003:3).

E-iş, tedarik zincirinden müşteri ilişkilerine kadar olan süreçlerin, telekomünikasyon, İnternet ve bilgisayar teknolojilerinin desteğiyle yeniden yapılandırılması ve ilgili tüm taraflara değer katmaktadır. İletişimin oluşturduğu ivme neticesinde satış, pazarlama, üretim, stok ya da diğer ifadeyle tüm iş süreçlerinde verimliğin geliştirilmesine katkılar sağlamaktadır (Özmen, 2006:16,17).

E-işletme ise, geleneksel olarak fiziksel varlığı olan anlamına gelen ‘tuğla ve çimento’ (Brick and Mortar) olarak tanımlanan bir işletmenin iş süreçlerinin elektronik ortamında bilgi ve iletişim teknolojilerinin bütün iş alanlarında uygulandığı işletmeler olarak tanımlanabilmektedir. E-dönüşüm sonucunda işletmeler, ‘Click and Mortar’ yapısına sahip olmaktadır.

E-işletmelerin ortaya çıkışı, 1980’lerin sonu ve 1990’ların başında bir reengineering uygulamasının uzantısına dayanmaktadır. Reengineering, iş süreçlerinin yeniden tasarlanması olarak bilinen bir yönetim modelidir (Çağıl ve Ergün, 2008:547).

Bir Cevap Yazın